بي دل و خسته  در اين شهرم و دل داري نيست
غم دل با كه توان گفت كه غم خواري نيست
شب به بالين من خسته بغير از غم دوست
ز آشنايان كهن ، ياري ، پرستاري ، نيست
يا رب اين شهر چه شهريست كه صد يوسف دل
به كلافي بفروشيم و خريداري نيست
فكر بهبود خود اي دل بكن از جاي دگر
كه اندر دل اين شهر طبيب دل بيماري نيست

با نوشتن اين وبلاگ ، ميخواستم يه عشقي پيدا كنم كه بعدها مثل افسانه براي همه ماندگار بشه و توي دنيا تك باشه.
ولي هيف و صد هيف كه  اين دل با صداقت فقط خودشو زخمي كرد و مثل افسانه هاي فراموش شده ، حالا ديگه بايد خاك بخوره

با كمال تشكر از همه دوستان با معرفتي كه تا حالا هم
به ديدنم ميومدن و با نظرات قشنگشون ، منو دل گرم ميكردند
هر كس آپ كرد ، توي قسمت نظرات برام اكانت بزاره ،
من قسمت نظرات رو هميشه نگاه ميكنم و حتما به ديدن شما ميام و
 از نوشته هاي زيباتون استفاده ميكنم ،
ولي اينجا ديگه آخر وبلاگ نويسيه منه
يا حق