عاشق نبودی تو                 من عاشقت بود

                              در قبله گاه عشق                بودی تو معبودم

                             آرام و آسوده                       در خواب خوش بودی

                             یک لحظه من بی تو             هرگز نیاسودم

                           من با نفسهایم                     نام تو را خواندم

                                  روزی که میگفتی من با تو میمانم

                                 روزی که دانستی من بی تو ممیرم

                                روزی که با عشقت بستی به زنجیرم

                                  بازنده من بودم ، این بوده تقدیرم

                                  خوش باوری بودم پیش نگاه تو

                             هر دم زه چشمانت خواندم کلامی نو

                          عشق تو چون برگی در دست طوفان بود

                              دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

                              روزی به من گفتی دیگر نمیمانم

                              گفتم که میمیرم ، گفتی که میدانم

                              باور نمیکردم ، هرگز جدایی را

                            آن آمدن با عشق ، این بی وفایی را

                    عاشق نبودی تو                 من عاشقت بود