لحظه در لحظه

به تو عادت کرده بودم

                                  ای به من نزدیکترازمن

ای حضورم از تو تازه

                                  ای نگاهم  از تو روشن

به تو عادت کرده بودم

                                  مثل گلبرگی به  شـــبنم

مثل عاشقی به غربت

                                  مثل مجروحی به مرحم

لحظه درلحظه عذابه        لحظه های منِ بی تو

تجربه کــردن مرگـه         زند گـی کردن بی تو

من که در گریزم از من

                                  به تو عادت کرده بودم

از سکوت و گریه شب

                                  به تو هجرت کرده بودم

با گل و سنگ وستاره

                                  از توصحبت کرده بودم

خلوت خاطره هام رو

                                  با تو قسمت کرده بودم

لحظه درلحظه عذابه        لحظه های منِ بی تو

تجربه کــردن مرگـه        زند گــی کردن بی تو

خونه لبریز سکوته

                                 خونه از خاطره خالی

من پر از میل زوالم

                                 عشقه من تو در چه حالی

                                عشقه من تو در چه حالی