ميدونم برات عجيبه
اين همه اسرار و خواهش
اين همه خواستن دستات
بدون حتي نوازش
مي دونم خنده داره
واسه تو طلوع دردم
مي گذري از من و ميري
اما باز من بر ميگردم
مي دونم برات عجيبه
من با اين همه غرورم
پيشه همه بديهات
چه جوري بازم صبورم
ميدونم واست سواله
که چرا پيشت حقيرم
دور مي شي ، تورو نبينم
باز سراغ تو ميگيرم
مي دوني چرا هميشه
من بدهکار تو ميشم
وقتي نيستي هم يه جوري
با خيالت راضي ميشم
ميدوني واسه چي از تو
من ميبينم و مي خندم
تا نبيني گريه هامو
هر دو چشمامو ميبندم
چاره اي جز اين ندارم
آخه خون شدي تو رگهام
ميميرم اگه نباشي
بي تو من بد جوري تنهام
ميدونم يه روز ميفهمي
روزي که دنيا رو گشتي
من چه جوري تو رو خواستم
تو چه جور از من گذشتي
چاره اي جز اين ندارم
آخه خون شدي تو رگهام
ميميرم اگه نباشي
بي تو من بد جوري تنهام
ميدونم يه روز ميفهمي
روزي که دنيا رو گشتي
من چه جوري تو رو خواستم
تو چه جور از من گذشتي
----------------------------------
خيلي دوستت دارم        

پس از ديدار تو

همواره شادمان بوده ام ولي دائم در نگراني

نگران اينکه شايد از من نا اميد شوي

نگران اينکه دوستي مان به پايان برسد

نگران اينکه شايد از بودن با من شاد نباشي

نگران اينکه شايد براي تو اتفاقي بيفتد

عاشق تو شده ام

وشايد نگراني فراوان من

به خاطر عشق من به توست

I love you so much

Since I met you

I havebeen so happy

Except that I find

Myself worrying all the time

Worrying that I might disappoint you

Worrying that our relationship might end

Worrying that you might not be happy

Worrying that something might happen to you 

I have fallen in love with you

And I guess I worry so much

Because I care about you so much

نمي خواهم

نمي خواهم تورا عوض کنم

خود تو بسيار بهتر از من مي داني

چه به صلاح توست.....

نمي خواهم تو نيز مرا عوض کني

از تو مي خواهم من را همان گونه که هستم

بپذيري و به من احترام بگذاري

اين چنين مي توانيم پيوندي استوار

با ريشه در واقعيت و نه در رويا

بنا نهيم

I do not want

I do not want to change you

you know whatis best for you

Much better than me

I do not want you to change me

Iwant you to

accept me and respect me

The way i am

In this way we can build

Astrong relationship

Based on relity

rather than a dream

کاش قلب ها در چهره ها بودند...
      

 کاش قلب ها در چهره ها

آنگاه، نيرنگ ها رنگ مي باخت وديگر دلي نمي شکست

اگر اين چنين مي شد چه خوب مي شد

است.  نفس کشيدن در چنين دنيايي که دروغ، در آن بي معني چه لذت نابي دارد

 ريا،در مقابل چنين پرده صداقتي،رنگ مي بازد

و چاپلوسي، مجالي نمي يابد تا ابراز وجود کند

اي کاش، تنها همين اي کاش، به حقيقت مي پيوست...

تا ديگر با نگاه کردن در چهره معشوق مي شد به حقيقت وجودي اش پي برد... 

اي کاش چنين مي شد...

تا ديگر دل به حرف هاي پر از ريا نمي بستيم...

جمله من عاشقم این روزا تکراری شده ، یه بهونه واسه گذار بیکاری شده

هر کی رو دیدن که آب و رنگ داره ، زود میگن اون خودشه اون یارمه ، دلدارمه نور ماه تارمه

این بار ميخوام يه حقيقت تلخ رو بهتون بگم ، خوب توجه کنید 

يه نفر خوابش مياد و واسه خواب جا نداره ، يه نفر يه لقمه نون برای فردا نداره
يه نفر ميشینه و اسکناساشو ميشماره ، ميخواد امتحان کنه که داره يا نداره
يه نفر از بس بزرگه خونشون گم ميشه توش ، يه نفر اتاقشون واسه همه جا نداره
بابا ميخواد واسه دخترش عروسک بخره ، انتخاب هم ميکنه ولي پولشو نداره
يکي دفترش پر از نقاشي و خطخطيه ، اون يکه مداد برای آب و بابا نداره
يکي ويلاي کنار درياشون قصره ولي اون يکي تو فکرش حتي آب دريا نداره
يکي بعد از مدرسه توپ چهل تيکه ميخواد ، مامانش ميگه اينا گرونه اينجا نداره
يه نفر تولدش مهمونيه همه ميان ، يکي هم تقويم واسه خط زدن روزا نداره
يکي هفته اي يه روز پزشکشون مياد خونش ، يجا يکي ديگه داره ميميره خرجه مداوا نداره

بعضي قلبها دنيايي واسه خودش داره ، يه چيزايي توش داره که توي دنيا نداره ، هميشه تو دنيا کلي فرق بين آدمها ، اين يه قانون شده و ديروز و حالا نداره

يه نفر مي ارزه امضاش به هزارتا عالم ، اما يکي بعد از عمري رنج و زحمت امضا نداره
تو کلاس صحبت چيزي ميشه که همه داره ، يه نفر ميپرسه آخه چرا باباي ما نداره
يکي دوست داره کارتون ببينه اما کجا ؟ يکي هم اينقدر ديده که ميل تماشا نداره
يکي از واحداي بالاي برجشون ميگه ، يکي حتي خونشون اطاق بالا نداره
يکي پول نداره تا دو روز به شهرشون بره ، يکي هم طاقت واسه صدور ويزا نداره
يکي جاي خاله بازي کلاس شنا ميره ، اما اون يکي چيزي واسه نقاشي کردن نداره
يکي فکر آخرين رجيماي غذاييه ، يکي از بس شبو روز نخورده نا نداره
يکي از بس شومينه گرمه مي يوفته از نفس ، يکي هم براي گرماي دستاش پا نداره
دخترک ميگه خدا چرا ما ؟ ، مامانش ميگه عوضش دخترکم اون خونه ليلا نداره

بعضي قلبها دنيايي واسه خودش داره ، يه چيزايي توش داره که توي دنيا نداره ، هميشه تو دنيا کلي فرق بين آدمها ، اين يه قانون شده و ديروز و حالا نداره

یه نفر تمامم روزاش پر زا رنج و سختیه ، هیج روزیش فرقی با روزای مبادا نداره
یکی آزمایش نوشتن واسش اما نمیره ، میگه نزدیکیای ما آزمایشگاه نداره
بچه که تو چراغ قروز میفروشه گل رو ، مگه درس و مشق و شور رؤیا نداره
یه نفر تمتم روزا و شباش طولانیه ، پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره
یا اون حقیقت کلاس اول افتادم ، دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره
خدا به هر کسی هر چیزی دلش میخواد بده ، ربطی به من و تو شعر نداره
آدما از یه جا اومدن همه میرن یه جا ، اونجا فرقی بین فقیر و دارا نداره
کاش بشه یه روزی نشه جمله ای ساخت ، با نمیشه  با نمیخوام  با نشد  با نداره

نرو ، تو هم مثل من نمي توني دووم بياري ، نرو
تو مثل من تو غصه کم مي ياري ، نرو
آه ، نرو
نرو ، تو هم مي پوسي ، ميميري من ، نرو
تو هم طاعون غم مي گيري اي من ، نرو
آه ، نرو
نرو ، تو که ميدوني من بي تو ، تو بي من يعني حصرت
تو که مي دوني بي جواب ميمونه عشق و عادت
تو که مي دوني کم ميشم ، تو که مي دوني کم ميشي
تو که مي دوني هم آغوش غم ميشي ، نرو
آه ، نرو
بري ، جواب روزاتو چي ميگي ؟
حرفاي ما رو تو گوش کي ميگي ؟
تو مي دوني توي اين چهره بازي
من تو هردو بازنده بازي
نرو که رفتنت صلاح ما نيست
ببين جدايي تو نگاه ما نيست
نرو نزار بگن عشق يعني حصرت
نزار که اين تمنا بشه نفرت
نرو ، تو که ميدوني من بي تو ، تو بي من يعني حصرت
تو که مي دوني بي جواب ميمونه عشق و عادت
تو که مي دوني کم ميشم ، تو که مي دوني کم ميشي
تو که مي دوني هم آغوش غم ميشي ، نرو
پس نرو ، آه نرو

يعني بايد باور کنم ديگه نيستي ؟ يعني بايد باور کنم؟

چه جوري ميتونم اون همه خاطراتتو يه شبه پرپر کنم

يکي دو روز نيست ، آخه صحبت يه عمره که دارم براي تو ميميرم

ميدونم محاله بدون تو نميتونم يه لحظه رو سر کنم
 
اگه منو دوست نداري که اينجوري ميزاري ميري بي خيال ما ميشي

مگه فکر کردي من بازيچم که يه روز ميگي دوستم داري و فرداش ميري

آخه چه جوري باورکنم رفتن تو برام مرگه بدون تو نميتونم

بگو کي اومد بجاي من افتادم از چشماي تو نگو لايق تو نبودم

يعني بايد باور کنم ديگه نيستي ؟ يعني بايد باور کنم؟

                                   عاشق نبودی تو                 من عاشقت بود

                              در قبله گاه عشق                بودی تو معبودم

                             آرام و آسوده                       در خواب خوش بودی

                             یک لحظه من بی تو             هرگز نیاسودم

                           من با نفسهایم                     نام تو را خواندم

                                  روزی که میگفتی من با تو میمانم

                                 روزی که دانستی من بی تو ممیرم

                                روزی که با عشقت بستی به زنجیرم

                                  بازنده من بودم ، این بوده تقدیرم

                                  خوش باوری بودم پیش نگاه تو

                             هر دم زه چشمانت خواندم کلامی نو

                          عشق تو چون برگی در دست طوفان بود

                              دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

                              روزی به من گفتی دیگر نمیمانم

                              گفتم که میمیرم ، گفتی که میدانم

                              باور نمیکردم ، هرگز جدایی را

                            آن آمدن با عشق ، این بی وفایی را

                    عاشق نبودی تو                 من عاشقت بود

                              ميدوني که بي تو ميميرم نباشي

                              اگه با کسه ديگه اي آشناشي

                            من جز تو که ديگه کسي رو ندارم

                            ميميرم اگه يه روز از من جدا شي

              توی دستهاي  عاشق تو جون ميگيره آرزوهاي من

            واسه چشماي ناز تو ميميره چه آسون چشماي من

                           بي تو ميميرم .. ميدوني يا نه ..

                           مال من باشي .. ميتوني يا نه ..

                 بي تو ميميرم .. ميدوني که بي تو ميميرم

                          ميميرم اگه يه روز از من جدا شي

                          ميدوني که براي تو من بيقرارم

                         فکري بجز چشماي خيست ندارم

                        تو مثل خورشيد ميموني واسه من

                          نباشي ، سياه ميشه روزگارم

               عاشق بودي که ببيني چي کشيدم از اين تنهايي

               نميدوني تو که چقدر سخت برام بي تو فردايي

                                      واسه قلب من

                                       ميموني يا نه

                                      بي تو ميميرم

                                       ميدوني يا نه

                                       بي تو ميميرم

                            ميدوني که بي تو ميميرم

انت ايه؟
تو چی هستی؟
 مش كفايه عليك تجرحني
این همه که من را آزار می دهی برایت کافی نیست
 حرام عليك, انت ايه؟
این  سنگدلی است, تو چی هستی؟

انت ايه؟ دموعي حبيبي تهون عليك
تو چی هستی؟ چطوراشکهای من برایت اینقدر بی ارزش هستند عزیزم
طب وليه انا راضيه انك تجرحني
ولیکن چرا من راضی به اذیت توهستم و
 وروحي فيك
 تمام وجودم متعلق به توست
طب وليه يعني ايه راضيه بعذابي بين ايديك
یعنی چرا من به مورد ظلم قرار گرفتن در دستان تو رضایت می دهم 

لو كان ده حب ياويلي منه
ای وای اگر مفهوم عشق این باشد
لوكان ده ذنبي ماتوب عنه
اگر گناه من دوست داشتن توست هرگزتوبه نخواهم کرد
لو كان نصيبي اعيش ف جراح
اگر قسمت من این باشد که با عذاب تو زندگی کنم
 حاعيش في جراح
زندگی خواهم کرد

مش حرام؟
فکر نمی کنی سنگدلی است؟
مش حرام انك تخدعني فحبي ليك مش حرام
سنگدلی است که من را درعشقت فریب می دهی
مش حرام الغرام وسنين حياتي وعشقي ليك
سنگدلی است تمام دوست داشتن و سالهای زندگی وعشقم
ضاع قوام
به سرعت از بین بروند
ولا كان لعبه ف حياتك بتداويك
و بازیچه ای برای راحتی تو باشند
ضاع قوام الحنان وحضن قلبي واملي فيك
تمام محبت و جایی که در قلبم داشتی , تمام آرزوهایم به سرعت نابود شدند

                              لحظه در لحظه

به تو عادت کرده بودم

                                  ای به من نزدیکترازمن

ای حضورم از تو تازه

                                  ای نگاهم  از تو روشن

به تو عادت کرده بودم

                                  مثل گلبرگی به  شـــبنم

مثل عاشقی به غربت

                                  مثل مجروحی به مرحم

لحظه درلحظه عذابه        لحظه های منِ بی تو

تجربه کــردن مرگـه         زند گـی کردن بی تو

من که در گریزم از من

                                  به تو عادت کرده بودم

از سکوت و گریه شب

                                  به تو هجرت کرده بودم

با گل و سنگ وستاره

                                  از توصحبت کرده بودم

خلوت خاطره هام رو

                                  با تو قسمت کرده بودم

لحظه درلحظه عذابه        لحظه های منِ بی تو

تجربه کــردن مرگـه        زند گــی کردن بی تو

خونه لبریز سکوته

                                 خونه از خاطره خالی

من پر از میل زوالم

                                 عشقه من تو در چه حالی

                                عشقه من تو در چه حالی

خواب چشمان تو را تعبير کرد

کاش مي شد همچون گلها ساده بود

سادگي را با تو عالم گير کرد

کاش ميشد در خراب آباد دل خانه احساس را تعمير کرد

کاش ميشد در حريم سينه ها عشق را با وسعتش تکثير کرد

If it should happen that your dreams

Are shattered

Don’t be afraid

Have the courage to pick the pieces

And smile at the world

For dreams that are easily shattered

Can just as easily be rebuilt

اگر روياهايت در هم شكستند

نگران نباش

جرات داشته باش،‌تكه ها را بردار

و به دنيا لبخند بزن

چون روياهايي كه به اين راحتي شكستند

مي شود به همان راحتي انها را از نو ساخت

من از قصه زندگي ام نمي ترسم

من از بي تو بودن به ياد تو زيستن و تنها از خاطرات گذشته تغذيه کردن مي ترسم.

اي بهار زندگي ام اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگيست

اکنون که باهايم توان راه رفتن ندارد

برگرد

باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را

باز هم آغوش گرمت را به  سويم بگشا

باز هم شانه هايت را مرحمي برايم قرار بده.

بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم

بدان که قلب من هم شکسته

بدان که روحم از همه دردها خسته شده.

اين را بدان که با آمدنت غم براي هميشه من را ترک خواهد کرد.

بس برگرد که من به اميد ديدار تو زنده ام

خدايا سه عشق مي خواهم:
 
1)عشق به خودت
 
2)عشق به کساني که تو را دوست دارد
 
3)عشق به هر عملي که مرا به تو مربوط مي سازد
 
 
 
 
ديروز
 
آفتاب چشمانت شوق زيستن را در من زنده کرد
 
امروز
 
خورشيد نگاهت در امتداد ساحل خاطره ها غروب غم انگيز دارد
 
فردا
 
از آن همه روشنايي کور سويي باي نخواهد ماند
 
 
 
 
 
 
 
 
آنگاه که تو نباشي
 
خورشيد نخواهد درخشيد
 
ستارگان خاموش مي شوند
 
گل ها پر پر مي شوند
 
پرندگان آواز سر نخواهند داد
 
و قلبها مي ميرند
 
ووقتي قلبها مردند
 
منم خواهم مرد
 
 
 
 
 
عشق يعني دو نگاه غريب
 
عشق يعني تکيه گاه غربت
 
عشق يعني پايان تنهايي
 
عشق يعني ايستگاه محبت
 
عشق يعني ساحل شادي
 
با هر چه عشق  نام تو را ميتوان نوشت
 
با هر چه رود نام تو را ميتوان سرود
 
بيم از حصار نيست که هر قفل بسته را
 
با دستهاي روشن تو ميتوان گشود
 
 

 
پاييز را دوست دارم چون فصل غم است
 
غم را دوست دارم چون حرف دل است
 
دل را دوست دارم چون مخزن عشق است
 
عشق را دوست دارم چون مرا زنده کرده است
 
و تو را توي قلب من جاي داده است
 
 
 
 
 
ميگي عاشق باروني اما وقتي بارون مياد چتر ميگري بالا سرت
 
ميگي عاشق برفي اما طاقت بک گلوله بر رو نداري
 
ميگي عاشق پرنده هايي اما اونا رو ميزاري تو قفس
 
ميگي عاشق گلهايي اما اونا رو خيلي راحت از شاخه جدا ميکني
 
پس چطوري انتظار داري نترسم وقتي ميگي عاشقمي
 
 
 
 
آنکه دائم هوس سوختن ما ميکرد
 
کاش مي آمد و از دور تماشا ميکرد

 
 گل را دوست دارم ولي از خارش مي ترسم
 
کوه را دوست دارم ولي از استقامتش مي ترسم
 
دريا را دوست دارم ولي از موجش مي ترسم
 
تورا را دوست دارم ولي از جداييت مي ترسم  

                           

زندگي مال تو مرگ مال من
 
شادي مال تو مرگ مال من
 
راحتي مال تو گرفتاري مال من
 
اصلا همه چيز مال تو ولي تو مال من